Dün Gece Kendime Yalnızken..

Jung’a göre hayatta en acıklı şey, ‘Bir insanın problemin kendinden kaynaklandığını görmemesidir.’ Yani hepimizin içinden geçtiği bir yangını var ve aslında yangınlar içinde yürürken, içinden geçtiğimiz her bir duygu basamağının bizi nasıl değiştirdiğine bir de bu pencereden bakmamız gerekiyor.

Tüm kutsal kitaplarda, dinlerde, türlü inanışlarda, hep bir şekilde bir öteki dünya kavramı var. “Cennet-Cehennem” Artı bir çok inanışta reankarnasyon var, yani ruhun tekrar başka bir beden ile dünyaya gelmesi. Sonuç olarak bir şekilde kaybettiğin ruh ile bir gün kavuşma vaadi var hepsinde. 👉🏻En sevdiklerinle tekrar bir araya geleceksin!

Bu inanınışla doğuyorsun, yaşıyorsun, ölüyorsun. Çünkü bu genetik koduna işleniyor ve nesilden nesile aktarılıyor.

Benim yangınım, bu hayatta en çok sevdiğim varlığı, kedim Garfiti’yi kaybedince içine düştüğüm boşluk oldu. Boşluk. Alabildiğine boşluk hem de. Bir yalnızlık hissi. Sonra ona nasıl olsa kavuşacağımı düşünmeye başlama hali. Ya o bir şekilde yeniden bedenlenip beni bulacaktı. Ya da ben bir yerde görüp bu benim oğlum, hissediyorum diyecektim. Önce bir gün bir sarı kelebek geldi, o sandım. Sonra onu sarı bir çiçekte gördüm. Saçmalama yahu dedim sonra da. 3 ay geçti acaba niye beni bulmadı demeye başladım. Daha da yalnız hissettim. Ve en sonunda da bunu büyük bir problemmiş gibi görmeye başladım.

Yalnızlığı bir problem olarak değil de yaşayarak, sindirerek, hazmederek hakkını vererek ve nasiplenerek devam etmeyi kabul etmek gerektiğini ise şimdi görebiliyorum.

Çünkü diğer tüm duygular gibi yalnızlıkta kişinin kendi içinde ve kendisine göre yaşadığı bir kavram. Benim en depresif yalnızlığımda, en ilham sürecindeki yalnızlığımda ya da sadece şu anki yalnızlığımda hissettiklerim ve algıladıklarımla, yaptıklarımla sizinkiler arasında eminim ki çok fark vardır.

Bunları genellemek, listelemek ya da reçetelendirmek kolay değil, mümkün değil üstelik benim uzmanlık alanım da değil.

Fakat kendi deneyimlerimden yola çıkarak yalnız olmak hakkında şunu söyleyebilirim; (Çok klişe ve fazlaca öğretmenvari olacak ama) Kendinize sorun, gerçekten yalnız olmak istiyor musunuz? Ya da kalabalık içerisinde kendinizi tam olmak istediğiniz gibi hissediyor musunuz?

Bu soru aynı zamanda pek çok başka şeyin cevabını da verebilir.

Belki de sadece genetik kodunuza işlenen şeyi uyguluyorsunuzdur ve bir aydınlanma yaşarsınız.👍🏼